از COP31 چه انتظاری می توانیم داشته باشیم؟ – پاسخ تخصصی

موضوعات کلیدی در دستور کار سی و یکمین کنفرانس آب و هوای سازمان ملل شامل گذار به انرژی پاک، حفاظت از اقیانوس ها، دستیابی به زباله های صفر و مقاوم سازی شهرها در برابر آب و هوا است.
COP31 از 9 تا 20 نوامبر به وقت محلی در آنتالیا ترکیه برگزار می شود.
NZ SMC از کارشناسان (از جمله دو محققی که در COP31 شرکت کردند) خواست تا نظر بدهند.
جیمز رنویک، استاد جغرافیای فیزیکی، Te Herenga Waka – دانشگاه ویکتوریا، اظهار داشت:
“زمان برای مذاکرات تغییرات آب و هوایی متشنج است، با آخرین جلسه عمومی IPCC که به دلیل اختلاف نظرها به حالت تعلیق درآمد، فرآیند ارزیابی هفتم IPCC را در معرض خطر قرار داد. آب و هوا به سرعت در حال تغییر است و ما در تعامل با این مشکل ناکام هستیم.
از COP31، من مایلم شاهد تعهدی برای حذف تدریجی سوختهای فسیلی در سطح جهان باشم. مواجهه با این واقعیت که سوزاندن سوخت های فسیلی عامل شماره یک تغییرات آب و هوایی است، گامی عالی خواهد بود و به دنبال آن یک نقشه راه در مورد چگونگی دور شدن از آنها خواهد بود. این به من امیدواری واقعی می دهد که جامعه جهانی برای مقابله با این مشکل بزرگ جدی است. اما با توجه به شکست COP30 برای رسیدن به آنجا در سال 2025، نفسم را حبس نمی کنم.
بیانیه تعارض منافع: “هیچ کدام، اگرچه من با IPCC 2001-2021 کار کردم.”
دانشیار دانیل کینگستون، دانشکده جغرافیا | Te Iho Whenua، دانشگاه اوتاگو | Ōtākou Whakaihu Waka، نظرات:
«در سطح جهان، اکتبر 2026 گرمترین سال ثبت شده بود. این سیاره در مسیر تبدیل شدن به دومین سال گرمترین سال ثبت شده و دومین سال (پس از سال 2024) بالاتر از آستانه گرمایش 1.5 درجه سانتیگراد قرار دارد. رویداد مهم ال نینو که در حال حاضر رخ می دهد به احتمال زیاد به این معنی است که سال 2027 رکورد جدیدی را برای گرم شدن کره زمین ثبت می کند، با شواهدی مبنی بر اینکه گرم شدن هوا در بسیاری از نقاط جهان (از جمله نیوزیلند) در حال شتاب گرفتن است.
«بر اساس سیاستهای کنونی جهانی گازهای گلخانهای در سراسر جهان، تحلیل برنامه محیطزیست سازمان ملل قویاً به فراتر رفتن از آستانه 1.5 درجه سانتیگراد اشاره میکند – بنابراین این سؤال اکنون به این موضوع تغییر میکند که دوره مازاد بر آن چقدر طول میکشد، و آیا میتوانیم قبل از رسیدن به 2 درجه سانتیگراد شرایط را به عقب برگردانیم؟»
“در این زمینه نسبتاً تیره و تار، دولت های جهان در آستانه برگزاری آخرین اجلاس سالانه آب و هوا، COP31، در ترکیه هستند. راه حل های کاهش سریع انتشار گازهای گلخانه ای در دستان ما است – بسیاری از فناوری های لازم وجود دارد و به طور فزاینده ای در دسترس است. با این حال، در بسیاری از جاها حمایت سیاسی برای ایجاد این تغییرات به شدت کم است.
«تاریخ اخیر این نشستها نشان میدهد که هیچ پیشرفت بزرگی در COP31 وجود نخواهد داشت – اما اقدامات مجدد و مستمر از سوی همه کشورها مورد نیاز است. گازهای گلخانه ای بزرگی مانند چین و ایالات متحده به وضوح نقش مهمی در اینجا ایفا می کنند، اما بخش قابل توجهی از انتشار جهانی مجموعاً از کشورهای کوچکی مانند نیوزلند ناشی می شود – بنابراین همه ما باید نقشی ایفا کنیم.
بیانیه تعارض منافع: “من هیچ تعارض منافعی برای اعلام ندارم.”
دکتر کاران تیتوس، دکترای مهندسی انرژی های تجدیدپذیر، دانشجوی فوق دکتری در بخش عمران و محیط زیست، گروه تحقیقاتی انرژی پایدار (SERG)، دانشگاه کانتربری، اظهار داشت:
توجه: دکتر تیتوس در COP31 شرکت خواهد کرد.
«اگرچه در سالهای اخیر تا حدودی بحثبرانگیز بوده است، اما COP گردهماییهای مهمی برای دانشمندان، فعالان، مربیان و کارآفرینان هستند تا صدای خود را برای اقدامات اقلیمی بلند کنند. به همین دلیل، من از نمایندگی دانشگاه کانتربری و ساینس نیوزلند سپاسگزارم.”
“تخصص من در زمینه انرژی های تجدیدپذیر و حذف دی اکسید کربن است – دو ابزار مهم برای کاهش تغییرات آب و هوا. در حالی که در COP31 هستم، به بررسی چگونگی نگاه کشورهای مختلف برای تسریع این ابزارها خواهم پرداخت. این را می توان با دسترسی به مکانیسم های مالی جدید، تقویت همکاری های آب و هوایی فرامرزی یا حتی اولویت دادن به مزایای جامعه محلی انجام داد. با توجه به اینکه جهان در مسیر فراتر از 1.5 درجه سانتیگراد هدف قرار دارد – در معرض خطر تأثیرات شدید آب و هوا – انرژی های تجدیدپذیر و کربن زدایی مهمتر از همیشه هستند.
“موارد ذکر شده در دستور کار اقدام COP31 برای نیوزیلند و اقیانوس آرام امیدوارکننده است. برخی از جنبه ها ناشی از نیازهای فزاینده هستند، مانند دسترسی به منابع مالی آب و هوا و بهبود انعطاف پذیری جامعه. اما سایر موارد دستور کار، مانند برق رسانی و صنعت سبز، می توانند به رفاه بیشتر، مشاغل و حتی نتایج بهتر سلامت عمومی منجر شوند.”
“در حال حاضر ده سال است که جهان توافق کرده است که باید کاری در مورد تغییرات آب و هوایی انجام شود. ما چگونه این کار را انجام خواهیم داد و با چه سرعتی یک مانع باقی می ماند. این اولین باری است که من به یک مذاکره آب و هوایی بین کشورها نزدیک می شوم. توزیع هم ابزار اقدام و هم فوریت خطرات بین همه کشورها یکسان نیست.
“من به شدت به این موضوع توجه خواهم کرد که اشتها برای اقدام متحول کننده چقدر جسورانه است. گاهی اوقات آنچه از متن نهایی بریده می شود تقریباً به اندازه آنچه در آن است مهم است. به عنوان مثال، سال گذشته در بلم (برزیل) را در نظر بگیرید، جایی که فشار از سوی تولیدکنندگان سوخت فسیلی، زبان پیرامون مسیر گذار و اصلاح یارانهها را وارونه کرد.
بیانیه تعارض منافع: “بدون تضاد منافع”.
دانشیار ناتان کوپر، دانشکده حقوق، سیاست و فلسفه، دانشگاه وایکاتو، اظهار داشت:
«در حالی که COP31 برای شروع هفته آینده در آنتالیا ترکیه آماده می شود، توجه دوباره به آنچه جامعه جهانی برای مقابله با بحران آب و هوا آماده است انجام دهد معطوف شد. COPهای آب و هوایی اخیر با اجرای ناقص و شکست مکرر در باز کردن منابع مالی مورد نیاز برای سازگاری و کاهش موثر آب و هوا مشخص شدهاند.”
“که توسط ریاستجمهوری امسال به عنوان COP “اجرا و تسریع” توصیف شد، مطمئناً این بار نیاز فوری برای تبدیل جاهطلبی به نتایج وجود دارد. اما باز هم، چیزهای زیادی به آنچه میتوان در مورد تأمین مالی آب و هوا برای بهبود ظرفیت سازمانی و کمک به کشورها برای دستیابی به اهدافی که در سالهای آینده به طور فزایندهای جاهطلبانه خواهند بود، بستگی دارد.
“پیش از مذاکرات هفته آینده، برنامه اقدام COP31 قبلا راه اندازی شده است که نشانه مثبتی است. دستور کار تلاشی عمدی برای حمایت از کشورها برای دستیابی به پیشرفت ملموس در موضوعات کلیدی، از جمله تامین مالی آب و هوا، انتقال عادلانه و برق رسانی است.”
“فیل سبز موجود در اتاق این بار ممکن است هوش مصنوعی باشد. در حال حاضر کار بر روی تعهد هوش مصنوعی آنتالیا، چارچوبی داوطلبانه برای حمایت از استفاده از هوش مصنوعی برای اقدامات آب و هوایی در حال انجام است. اما با توجه به نگرانی فزاینده در مورد ردپای منفی و رو به رشد اقلیمی هوش مصنوعی، نقش هوش مصنوعی در بحران آب و هوا همچنان بحثبرانگیز است.”
بیانیه تعارض منافع: “بدون تضاد منافع”.
دکتر جوسلین ترنبول، دانشمند اصلی – چرخه کربن، علوم زمین نیوزلند، اظهار داشت:
«COP31 آخرین قسمت از کنفرانس طرفهای UNFCCC است، رویدادی سالانه که در آن دولتها درباره جزئیات دقیقتر توافقنامههای بینالمللی درباره همه چیزهای مرتبط با آب و هوا – کاهش انتشار گازهای گلخانهای، سازگاری با تغییرات آب و هوا و نحوه تأمین مالی و حمایت از کار مورد نیاز در سراسر جهان، مذاکره میکنند.
امسال نقش شهرها به چشم می خورد. گزارش ویژه IPCC در مورد تغییرات آب و هوا و شهرها در آوریل 2027 منتشر خواهد شد و اهمیت شهرها را در تغییرات آب و هوایی جهانی برجسته خواهد کرد. شهرها نقاط داغ انتشار گازهای گلخانه ای هستند، به این معنی که آنها همچنین جایی هستند که ما بیشترین فرصت را برای کاهش انتشار داریم. و در عین حال، شهرها به شدت در برابر تغییرات آب و هوایی آسیب پذیر هستند. ما این را در نیوزیلند با رویدادهایی مانند رویداد بارانی در اوکلند در سال 2023 دیدهایم که باعث سیلهای عظیم شد و با تغییر آب و هوا و توسعه سریع شهری که در اوکلند دیدهایم تشدید شد.
نیوزلند از نظر مشخصات انتشار گازهای گلخانهای ما منحصربهفرد است، با حدود نیمی از انتشار گازهای گلخانهای ما از متان کشاورزی میآید، که پرداختن به آن مشکلی دشوار است، زیرا انتشار گازهای گلخانهای کشاورزی بسیار در اقتصاد ما تعبیه شده است. ما گاهی فراموش میکنیم که نیمی دیگر از انتشارات ما از سوزاندن سوختهای فسیلی ناشی میشود، که بیشتر در شهرهای کوچک و بزرگ ما اتفاق میافتد، بیشتر ناشی از فعالیتهای صنعتی (بنزینی، و غیره) است. گاز و نفت).
این آلایندههای شهری مشکل آسانتری برای مقابله در نیوزلند است زیرا ما در حال حاضر راهحلهایی برای کاهش این آلایندهها از طریق انتقال به وسایل نقلیه الکتریکی و برقیسازی منابع انرژی داریم. این انتقالها نه تنها انتشار گازهای گلخانهای ما را کاهش میدهد، بلکه از طریق کاهش وابستگی به سوختهای وارداتی و افزایش استفاده از تولید برق تجدیدپذیر خودمان به نفع اقتصاد ما نیز میشود.”
بیانیه تعارض منافع: “من نویسنده اصلی گزارش ویژه آینده IPCC در مورد تغییرات آب و هوا و شهرها هستم که در اینجا مورد بحث قرار گرفته است.”
دکتر کاترین دایر، مدرس تغییرات آب و هوا، دانشگاه ویکتوریا ولینگتون، اظهار داشت:
«تردید در مورد توانایی فرآیند آب و هوای سازمان ملل برای ایجاد پیشرفت معنادار در سی و یکمین کنفرانس احزاب آن (COP) در آنتالیا، ترکیه، کاملاً موجه است.
“سازگاری نهادی برای غلبه بر موانع ساختاری لازم است و فشار برای اصلاحات در حال تشدید است. ساختار تصمیمگیری کنونی به گروههای کوچکی از کشورها اجازه میدهد تا پیشرفت در موضوعات مرکزی را مسدود کنند، در حالی که لابیهای تجاری و منافع سوختهای فسیلی بر این فرآیند غلبه میکنند. نفوذ آنها بر تمرکز اخیر بر فناوریهای جذب و ذخیره کربن (CCS) نفوذ میکند تا پس از چرخش سریع پاریس به هدفی فراتر از 15.
تنش فزاینده ای بین انطباق نهادی و حفظ نهادی وجود دارد. کشورهای ثروتمندتر بر بهبود اثربخشی معماری کنونی UNFCCC در COP31 متمرکز شده اند و احتمالاً اندازه گیری، نظارت و بهبود فرآیند بیشتر را در اولویت قرار می دهند. در همین حال، اکثر کشورهای جهان به دنبال اصلاحات بیشتر در نحوه تخصیص قدرت و منابع در معماری هستند.
جالبترین جنبههای این امر، تمرکز فزاینده بر ایجاد ظرفیت نهادی منطقهای و محلی (بهویژه حول محورهای انتقالی) و کنترل محلی و منطقهای بیشتر بر تامین مالی آب و هوا است.
طبق معمول، SIDS اقیانوس آرام پس از راهاندازی تسهیلات تامین مالی انعطافپذیری اقیانوس آرام (PRF)، که نیوزلند امضاکننده آن است، در جریان نشست مجمع جزایر اقیانوس آرام (PIF) 2025، بازی قدرتمندی را انجام میدهد. این تاسیسات تحت مالکیت و مدیریت دولتهای جزیرهای است و هدف آن بسیج منابع مالی مقرونبهصرفه و قابل پیشبینی برای مقاومسازی آب و هوا و بلایا است، در حالی که تمرکز بر اولویتهای اقیانوس آرام و اتخاذ راهحلها است. چنین تسهیلات منطقهای میتواند حمایت بهتری از ابتکارات سطح جامعه که برای دسترسی به بودجههای چندجانبه تلاش میکنند، فراهم کند. آنها قصد دارند از این تسهیلات در طول COP31 برای تبدیل تعهدات جهانی آب و هوا به اقدام محلی و مستقیم استفاده کنند.”
بیانیه تعارض منافع: “چیزی برای اعلام وجود ندارد.”
پروفسور تیم نیش، رئیس برنامه تحقیقات جهانی آب و هوا و استاد علوم قطب جنوب در دانشگاه ویکتوریا ولینگتون، اظهار داشت:
توجه: پروفسور نیش در COP31 شرکت خواهد کرد.
“هدف من در این COP، به عنوان رئیس برنامه تحقیقات جهانی آب و هوا، یادآوری نقش مرکزی علم مورد نیاز برای حمایت از مذاکرات، و به ویژه مکانیسم گذار عادلانه و هدف سازگاری جهانی به کشورها و نمایندگان است.
“علم اقلیمی با تهدیدهای بی سابقه ای مواجه است. کاهش بودجه مشاغل تحقیقاتی، موسسات، داده های آب و هوا و توانایی جامعه برای مدیریت اثرات آب و هوایی را تهدید می کند. اطلاعات غلط اعتماد عمومی را تضعیف می کند. تنش های چند جانبه و همکاری های بین المللی پراکنده ارزیابی هایی را که UNFCCC به آنها وابسته است، و همچنین بقای WCRP و آزمایش هایی مانند پروژه های علمی مانند CMIP7 را تهدید می کند. حفظ یا افزایش حمایت از تحقیقاتی که امکان تصمیم گیری آگاهانه را فراهم می کند.
چشم انداز فراتر از 1.5 درجه سانتیگراد بیشتر مذاکرات COP 31 را شکل خواهد داد. ما پیشرفت پروژه مقایسه مدل جفت شده CMIP7 را بهروزرسانی میکنیم، که پیشبینی آب و هوا و سطح دریا را برای سناریوهای جدید، از جمله مسیرهای فراتر از حد، ارائه میکند. اینها منبع اصلی اطلاعات برای گزارشهای ارزیابی IPCC و توسعه مقاوم در برابر آب و هوا هستند که همه ملتها و بخشهای جامعه به آن تکیه میکنند.»
“ما به نمایندگان گزارش خواهیم داد که علیرغم عدم قطعیت اخیر در مورد زمان گزارش ارزیابی بعدی IPCC، مسیر سریع CMIP7 ما طبق برنامه باقی می ماند: اولین داده ها اکنون در دسترس عموم هستند و مجموعه کامل داده ها در اوایل سال 2027 برای دومین نظرسنجی جهانی سهام در سال 2028 منتشر خواهد شد.”
“من انتظارات کمی برای پیشرفت به سمت افزایش جاه طلبی کاهش دارم، زیرا حدود 150 کشور MIP های جدیدی را ارائه کرده اند که حدود سه چهارم انتشار گازهای گلخانه ای را پوشش می دهد. ایالات متحده طرح خود را پس گرفته است و کشورهای نفتی به تاخیر در مذاکرات ادامه می دهند.
“من انتظار دارم اقیانوس آرام مهم باشد – حدود 30 کشور از اعلامیه تاکو پاکاسوا در فیجی/تووالو پیش از COP حمایت کردند و خواستار کاهش سریع تر، دسترسی آسان تر به منابع مالی و حفاظت از اقیانوس ها شدند، به ویژه با توجه به پیامدهای وجودی 1.5 درجه سانتی گراد برای آنها و سایر کشورهای SIDS/LDC.
“با توجه به ماهیت اجتناب ناپذیر بسیاری از اثرات آب و هوایی، اجرای سازگاری اولویت بالایی خواهد داشت و بر اجرای هدف سازگاری جهانی توافق پاریس تمرکز خواهد کرد. GGA اهداف و شاخص هایی را برای دستیابی به اهداف تعیین می کند و سه برابر شدن بودجه آب و هوا را پیشنهاد می کند. اینجاست که اطلاعات آماده تصمیم گیری بر اساس بهترین علم موجود به شدت مورد نیاز است.”
اعلامیه تعارض منافع: “تنها تضاد من نقش من به عنوان “رئیس برنامه تحقیقات جهانی آب و هوا” است و من بخشی از “هیئت WCO” خواهم بود.
دکتر نیک کرادوک-هنری، دانشمند اصلی – علوم اجتماعی، علوم زمین نیوزیلند، اظهار داشت:
“COP31 که هفته آینده آغاز می شود، بار دیگر سیاست گذاران، جامعه مدنی و محققان را برای پیشبرد کار برای رسیدگی به اثرات، پیامدها و واکنش جمعی ما به تغییرات آب و هوایی گرد هم می آورد.
“در حالی که کاهش انتشار به درستی یک اولویت باقی می ماند، اجتناب ناپذیر بودن بیش از حد آب و هوا و اختلال متعاقب آن بر نیاز به سازگاری تاکید می کند – شکاف رو به رشد بین برنامه ریزی و اقدام در زمین و اثرات مادی که قبلاً بر کشاورزی، سلامت، فعالیت های اقتصادی و اکوسیستم ها تاثیر می گذارد.”
تلفات ناشی از رویدادهای شدید آب و هوایی مانند طوفان گابریل در سال 2023 و تغییر فراوانی سیل، پیامدهای جدی برای زندگی و معیشت دارد. این رویدادها به طور فزاینده ای تأثیرات آبشاری و ترکیبی بر زیرساخت های حیاتی، سلامت روان و رفاه و ثبات مالی از طریق افزایش حق بیمه و هزینه های جایگزینی ایجاد می کند.
“انطباق موثر می تواند خطرات فعلی و آینده را کاهش دهد و به اطمینان از یک Aotearoa مقاوم در برابر آب و هوا کمک کند. تحقیقات اخیر و ارزیابی مداوم به طور مداوم بر توزیع و ماهیت تکه تکه آسیب پذیری، افزایش پیوستگی سیستم های اقتصادی و فیزیکی، و تاخیر زمانی ذاتی مداخله تاکید می کند. اقدام در حال حاضر می تواند سود سهام را فردا به ارمغان آورد.”
“COP31 فرصت مهمی را برای تطبیق با تمرکز استراتژیک مشابه فراهم می کند. این امر مستلزم بررسی دقیق انتخاب ها، معاوضه ها و گزینه ها – در داخل و برای نزدیک ترین همسایگان اقیانوس آرام ما – و همکاری بیشتر برای کمک به بستن شکاف بین برنامه ریزی و اجرا در مواجهه با افزایش خطرات آب و هوایی است.”
بیانیه تعارض منافع:من نویسنده اصلی گروه کاری II برای IPCC 7 هستمهفتم گزارش ارزیابی، فصل 9 – استرالیا.’




