سلول های ماهواره ای سلول های بنیادی چند توان بافت عضلانی اسکلتی هستند و نقش اصلی را در رشد، نگهداری و ترمیم عضلات ایفا می کنند.
این سلول های خود تجدید شونده بین سارکولما و غشای پایه فیبرهای عضلانی یافت می شوند و در اکثر بافت های عضلانی سالم و بالغ قرار دارند. سلول های ماهواره ای در پاسخ به آسیب عضلانی فعال می شوند و باعث تکثیر و تمایز آنها برای تشکیل میوبلاست می شوند. سپس میوبلاست ها به میوسیت تبدیل می شوند که با هم ترکیب می شوند و بافت ماهیچه ای جدید و سالم را تشکیل می دهند.
سلول های ماهواره ای چیست؟
سلول های ماهواره ای (SC) سلول های بنیادی ماهیچه های اسکلتی هستند که رشد، حفظ و ترمیم بافت عضلانی را انجام می دهند. آنها بین 3 تا 11 درصد از بافت عضلانی اسکلتی را تشکیل می دهند و بین سارکولما و غشای پایه فیبرهای عضلانی قرار دارند.
SC ها خود تجدید شونده و چند توانی، به این معنی که آنها می توانند چندین نوع سلول دیگر از جمله میوسیت ها (سلول های عضله قلب و ماهیچه های اسکلتی) سلول های چربی (سلول های چربی) و استئوسیت ها (نوعی سلول استخوانی). آنها هستند بی حرکت در اکثر بافت های عضلانی بالغ سالم و در پاسخ به آسیب عضلانی فعال می شوند.
فعال سازی سلول های ماهواره ای
SCها در بافت عضلانی بزرگسالان معمولاً هستند بی حرکت، به این معنی که آنها به طور فعال تحت تقسیم سلولی نیستند. آنها با آسیب به عضله فعال می شوند و با سرعتی که بر اساس میزان آسیب تعیین می شود، تکثیر می شوند. در موارد آسیب خفیف عضلانی، تنها تعداد کمی از سلول های ماهواره ای تکثیر می شوند. اگر تروما شدید باشد، تعداد بیشتری از SC ها فعال می شوند.
عملکرد سلول های ماهواره ای
ریکاوری عضلات
SCها نقش اصلی را در نگهداری و ترمیم عضله ایفا می کنند و مسئول بازسازی بافت عضلانی در صورت آسیب هستند. این فرآیند به عنوان شناخته شده است میوژنز و در پاسخ به آسیب های جزئی (مانند پارگی های میکروسکوپی ناشی از ورزش) و آسیب های جدی تر رخ می دهد.
صدمات بافت عضلانی باعث تحریک تکثیر SCها می شود که سپس به شکل گیری تمایز می یابند میوبلاست ها سپس میوبلاست ها تبدیل می شوند میوسیت ها؛ سلول های لوله ای طولانی که با هم ترکیب می شوند تا فیبرهای عضلانی اسکلتی را تشکیل دهند مایوفیبرها).
این مایوفبرها واحدهای عملکردی عضله اسکلتی هستند و می توان از آنها برای ترمیم و بازسازی بافت عضلانی در صورت آسیب استفاده کرد.
رشد عضلانی
SCها همچنین ممکن است به رشد طولانی مدت عضله کمک کنند، اگرچه نقش آنها در این فرآیند هنوز به شدت مورد بحث است.
مطالعات نشان می دهد که SC ها با ورزش با شدت بالا فعال می شوند. این اغلب پاسخی به آسیب های موضعی در بافت عضلانی است. با این حال، ورزش همچنین ممکن است باعث فعال شدن گسترده سلول های ماهواره ای شود که با آسیب عضلانی موضعی قابل توضیح نیست. بنابراین، احتمالا مکانیسم دیگری وجود دارد که توسط آن SCها برای تکثیر و جوش خوردن در حین ورزش فعال می شوند و این ممکن است به تجمع تدریجی بافت عضلانی کمک کند.
تولید سلولهای چربی و استئوسیت
عملکرد اولیه SC ها ترمیم بافت عضلانی است و بیشتر آنها به میوسیت تبدیل می شوند
با این حال، سلول های ماهواره ای چند توان هستند و همچنین می توانند سلول های چربی و استئوسیت ها را ایجاد کنند. سلول های چربی سلول های چربی بدن هستند و برای ذخیره انرژی طولانی مدت به شکل لیپید استفاده می شوند. با هم تشکیل می دهند بافت چربی (یا بافت چربی) که در سرتاسر بدن یا زیر پوست یافت می شود (به صورت زیر جلدی چربی) یا اطراف اندام های داخلی (احشایی چربی ها).
استئوسیت ها فراوان ترین نوع سلول های استخوانی هستند و 90 تا 95 درصد از بافت استخوانی را تشکیل می دهند. عملکرد کلیدی آنها حفظ ترکیب معدنی بافت استخوان با رسوب و بازجذب استخوان و ارسال سیگنال به سایر استئوسیت ها در صورت آسیب استخوان است. استئوسیت ها همچنین فعالیت سایر سلول های استخوانی را تنظیم می کنند. استئوبلاست ها و استئوکلاست ها).
