چرا بوی یک محیط کاری را بعد از چند هفته دیگر حس نمی‌کنیم؟
چند سال پیش که فضای کار اشتراکی کوچکمان را راه انداختیم، خیلی وقت‌ها مهمان‌ها و مشتری‌های جدید همان لحظه‌ی ورود درباره‌ی بوی محیط نظر می‌دادند. گاهی تعریف می‌کردند و گاهی ناخوشایند بود. اما خود ما که هر روز آنجا بودیم، چیزی حس نمی‌کردیم. بعد فهمیدم این اتفاق عادی است: حس بویایی ما بعد از مدتی با بوی یک محیط تطبیق پیدا می‌کند و دیگر آن را تشخیص نمی‌دهد. برای همین، قضاوت درباره‌ی بوی محیط را باید به کسی سپرد که تازه وارد شده است.
اولین کاری که کردیم، باز گذاشتن پنجره‌ها و استفاده از اسپری‌های دستی بود. اما اسپری‌ها به آدم‌ها وابسته بودند و نتیجه‌شان هم یکنواخت نبود. یک روز شلوغ یادمان می‌رفت، روز دیگر بیش از حد می‌زدیم. در نهایت تصمیم گرفتیم به خرید دستگاه‌های خوشبو کننده هوا سنسور دار برویم که خودشان کار را انجام می‌دهند.
سر دو مدل مردد بودیم. نوع اتوماتیک در فاصله‌های زمانی ثابت عطر پخش می‌کند و تنظیمش ساده است. نوع سنسوردار فقط وقتی کسی عبور می‌کند یا وارد فضا می‌شود فعال می‌شود. برای ورودی و سرویس بهداشتی که رفت‌وآمد متغیری دارند، مدل سنسوردار به نظر ما منطقی‌تر بود چون مصرف مایع را هم کمتر می‌کند. برای سالن اصلی که همیشه پرتردد است، مدل زمان‌دار کافی بود.
چند نکته در انتخاب برایمان مهم بود: عطر خیلی تند نباشد چون بعضی مهمان‌ها حساسیت دارند، تنظیم فاصله‌ی پخش آسان باشد، و دستگاه ظاهر مرتبی داشته باشد چون در دید قرار می‌گیرد. هزینه‌ی تعویض مخزن هم مهم بود، چون مصرف ماهانه آن را از یک خرید یک‌باره تبدیل به یک هزینه‌ی دائمی می‌کند.
برای مقایسه‌ی مدل‌ها سراغ چند فروشگاه رفتیم و در نهایت به صنعت شرق رسیدیم. اگر شما هم می‌خواهید قبل از خرید چند مدل را کنار هم ببینید، می‌توانید مدل‌های موجود را اینجا ببینید. تجربه‌ی ما این بود که مهم‌ترین چیز، انتخاب متناسب با نوع فضاست، نه گران‌ترین مدل.
