این اسکنک دست ایستاده است. بله، پایه ها.
اسکانک راه راه یکی از آشناترین پستانداران در آمریکای شمالی است که فوراً با دید یا بو قابل تشخیص است. اما 9 گونه دیگر از اسکانک وجود دارد و شاید بامزه ترین این دسته، اسکانک خالدار باشد.
سه گونه بسیار مشابه از اسکنک خالدار وجود دارد که در طیف وسیعی از ایالات متحده و مکزیک زندگی می کنند. با این حال افراد بسیار کمی آنها را می بینند. آنها بسیار کوچک هستند – تقریباً یک چهارم اندازه یک اسکانک راه راه – و پوشش گیاهی متراکم را ترجیح می دهند. مانند اسکنک راه راه، آنها اسپری می کنند، اگرچه بوی آن قوی نیست.
اسکانک خالدار (مانند سایر گونه های اسکنک) به عنوان آخرین راه چاره اسپری می کند. این اسکان کوچولو سعی میکند با ضربه زدن به پاهای او، مزاحم را دفع کند. سپس او یک پایه دستی می کند. بله واقعا. دو پنجه جلوی اسکنک روی زمین میمانند در حالی که پاهای عقب و دمش در هوا تکان میخورند.
لارا برنر، دانشمند جزیره ای، می گوید: «من آن را زیباتر از تهدیدکننده می دانم سازمان حفاظت از طبیعت در کالیفرنیا. برنر به عنوان بخشی از کار خود در جزایر کانال در سواحل کالیفرنیا، اسکنرهای خالدار جزیره را مشاهده می کند. حتی در طول کار میدانی خود، او اغلب اسکنرهای خالدار را نمی بیند که در دام زنده گیر نکرده باشد.
اما تلههای دوربین نگاهی اجمالی به زندگی و زمان اسکانکهای خالدار غربی ارائه میکنند. از جمله پایه های دستی.

در سانتا کروز
هشت جزیره کانال در سواحل کالیفرنیا قرار دارند که بزرگترین آنها سانتا کروز است. سانتا کروز یک سرزمین عجایب بیولوژیکی با بیش از 1000 گونه گیاهی و جانوری است، از جمله برخی از آنها در هیچ کجای زمین یافت نمی شوند. اما زمانی که سازمان حفاظت از طبیعت بخش زیادی از سانتا کروز را در سال 1978 خریداری کرد، در آستانه فروپاشی زیستمحیطی قرار گرفت – که بخش کوچکی از آن به دلیل گلههای خوکهای وحشی و گوسفندان بود.
معروف ترین گونه تحت تاثیر این پستانداران مهاجم است روباه جزیره، سگ کوچکی که حدود 10000 سال در جزیره یافت می شود. خوک های وحشی نه تنها به زیستگاه آسیب رساندند، بلکه عقاب های امپراتوری را از سرزمین اصلی نیز جذب کردند. این عقاب ها روباه ها را طعمه آسانی یافتند.
روباه ها در آستانه انقراض به نظر می رسید تا اینکه سازمان حفاظت از طبیعت یک برنامه نوآورانه و موثر حفاظتی را معرفی کرد. گوسفندها در دهه 1980 حذف شدند. خوک ها در سال 2006 از بین رفتند و عقاب های طلایی به آنجا نقل مکان کردند. روباه ها مدت کوتاهی پس از آن دوباره معرفی شدند.


در سال 2004، کمتر از 100 روباه در طبیعت باقی ماندند. امروزه بیش از 1200، a یک داستان موفقیت آمیز حفاظتی.
این موفقیت توجه شایسته ای را به خود جلب کرد. بسیاری از بازدیدکنندگان جزایر کانال امیدوارند که یک روباه جزیره ای را ببینند، اما کمتر در مورد این اسکنک خالدار جزیره می دانند.
شواهد حکایتی حاکی از آن است که اسکنک آنقدر تحت تأثیر عقابهای طلایی قرار نگرفته است. اسکنک ها زیستگاه های متراکم را ترجیح می دهند. عقاب های طلایی در طول روز شکار می کنند، در حالی که اسکنک ها شب زنده داری هستند. اسکان های خالدار حتی به طور مرتب توسط بازدیدکنندگان پارک ملی جزایر کانال با تصاویری از آنها در حال پرسه زدن در کمپینگ ها دیده می شوند.

در سال 2010، چند سال پس از بازسازی فاکس، من پیوستم جان هال از علاقه مندان به پستانداران به سانتا کروز و جان تعدادی از این عکس های اسکنک را قبل از سفر با من به اشتراک گذاشتند. این منظره ای بود که او خیلی دوست داشت به آن توجه کند. همانطور که ما برای سوار شدن به کشتی به جزیره آماده می شدیم، جان اشعار خود را برای آن خواند آهنگ محبوب Black Eyed Peas: “امشب شب اسکان های خالدار است!”
قرار نبود. ما در اولین ساعت سانتا کروز حدود نیم دوجین روباه جزیره ای پیدا کردیم. اما یک شب بسیار طولانی منجر به عدم وجود اسکنر خالدار شد. و هیچ کس که با او صحبت کردیم آنها را ندیده بود. (زمانی که از آنها پرسیدیم، بسیاری از بازدیدکنندگان پارک ملی به ما ظاهری جانبی نشان دادند که برای هر طبیعت شناس در یک مأموریت عجیب آشنا بود).
با این حال، ما تصاویری از اسکنک ها داشتیم که درست در محوطه کمپینگی که در آن اقامت داشتیم راه می رفتند. اما این ممکن است تصادفی نبوده باشد.

برای اسکان ها و روباه ها
لارا برنر از سال 2017 حیات وحش زمینی را در جزایر کانال زیر نظر داشته است. شواهدی وجود دارد که نشان میدهد از زمان بازگشت روباهها، تعداد اسکانکها کاهش یافته است.»
برنر می گوید این ممکن است بازگشتی به تعادل طبیعی باشد. روباه های جزیره و اسکان های خالدار غربی حداقل 10000 سال است که با هم زندگی می کنند.
او میگوید: «بسیاری از توجهها به درستی معطوف بازگشت روباه شده است، اما ما همچنین میخواهیم درباره اسکانک خالدار و تعاملات آن با روباهها بیشتر بدانیم.
و این آسان نیست. او میگوید: «پیدا کردن آنها سخت است و ضبط زنده معمولاً خیلی مؤثر نیست.
مانند سایر پروژه های تحقیقاتی حیات وحش، تله های دوربین یک موهبت الهی بودند. در حال حاضر حدود 40 تا 50 تله دوربین هر کدام در سانتا کروز و سانتا روزا، دو جزیره کانال با اسکان های خالدار جزیره وجود دارد.
این تلاش با کمک هوش مصنوعی انجام میشود که به طبقهبندی تله دوربین کمک میکند و باعث صرفهجویی در ساعتهای بیشماری برای پژوهشگران میشود. TNC توسعه داده است پلت فرم تله دوربین برای مشاهده تصاویر; حتی می تواند اسکنک ها را تشخیص دهد. برنر می گوید: «مدیریت داده های دوربین می تواند یک کابوس باشد. «معمولاً تصاویر بی پایانی از یک تکه علف در حال تاب خوردن در نسیم دریافت می کنید. این به ما اجازه می دهد تا روی تصاویر اسکنک ها و روباه ها تمرکز کنیم.”
شما می توانید نتایج را در این وبلاگ مشاهده کنید، از جمله رفتار اسکانک، تعاملات لانه و روباه. معمولاً این تعاملات دوستانه نیستند، اما در پاییز، هر دو گونه یکدیگر را تحمل می کنند تا با انجیرهای غیربومی که در کمپ های پارک ملی رشد می کنند، جشن بگیرند.
آیا رژیم غذایی حیوانات در سایر مواقع سال همپوشانی دارد؟ این تنها یکی از بسیاری از خطوط تحقیق برای تلاش تحقیق است.
برنر می گوید: «هنوز سؤالات تحقیقاتی زیادی وجود دارد که می خواهیم بپرسیم. تلههای دوربین بینشهایی را ارائه میدهند که در غیر این صورت نمیتوانستیم داشته باشیم. و آنها یک راه عالی برای به اشتراک گذاشتن شگفتی حیات وحش جزایر کانال هستند.”








