مقالات

با Caecilian، دوزیست عجیبی که در فلوریدا یافت شده است آشنا شوید


عرق در چشمانم می ریزد، گرما و رطوبت حتی ساعت 10 شب خفه می شود. نسیم ملایم تا حدودی تسکین می دهد. در عوض، بوی اجساد در حال پوسیدگی دو مرغ سفید و دو کبوتر سفید را که احتمالاً به عنوان بخشی از مراسم سانتریا رسوب کرده‌اند، به همراه دارد.

من کنار کانالی در میامی ایستاده ام، چسبناک و ناخوشایند و خوشحالم که اینجا هستم. زیسکو آپازا، یک ماهیگیر محلی خوش‌حال که در اشتیاق من برای ماهی‌های غیرمعمول در مکان‌های غیرمعمول شریک است، به من ملحق شده است. و مانند بسیاری از کانال‌های فلوریدا جنوبی، هرگز نمی‌دانید چه گونه‌های عجیب و غریبی را می‌توانید در اینجا پیدا کنید. زیسکو گونه های مختلفی از گربه ماهی غیر بومی و مارماهی مردابی را صید کرده است. نمی دانستم که شکار امشب چیزی عجیب تر خواهد بود.

یک نخ ماهیگیری با طعمه میگو می اندازیم و منتظر می مانیم. میله‌ها با چند نیش وسوسه‌انگیز تکان می‌خورند، اما پس از گذشت چندین ساعت هنوز ماهی فرود نیامده‌ایم. تمساح بزرگی وارد می شود و یکی از جوجه های در حال تجزیه را می بلعد. پرها در کانال حمل می شوند.

من می بینم که یک میله کمی کشش می دهد، بعد هیچ چیز. خم می شوم و یک تنش خفیف و تکان دهنده را احساس می کنم. به سختی می توانم دعوا کنم، اما وقتی به پایان می رسم، موجودی در حال چرخش را می بینم که مرا به یاد مارماهی یا مار می اندازد. این هیچکدام نیست.

“تو یه سسیلین گرفتی!” زیسکو فریاد زد.

او در حال حاضر با عجله به یک آکواریوم می رود و آن را با آب پر می کند تا بتوانیم این حیوان را از نزدیک مشاهده کنیم. بدون پا، با چشم های مهره ای و تا حد زیادی غیرفعال است. شاید عجیب ترین چیزی باشد که تا به حال گرفتم. و حتی یک ماهی هم نیست.

Caecilian Rio Cauca یک دوزیست کمتر شناخته شده بومی حوضه رودخانه های ونزوئلا و کلمبیا است. اکنون نیز در کانال های میامی مستقر شده است.

سسیلین دقیقا چیست؟ چگونه به فلوریدا رسیدید؟ اثرات زیست محیطی آن چیست؟ بیایید نگاهی به این موجود غیرعادی بیندازیم، آنچه در مورد آن می دانیم و سؤالات بسیاری که هنوز باید پاسخ داده شوند.

نویسنده یک کیسیلین را در دست دارد که از کانالی در میامی کشیده شده است. © متیو ال. میلر

با Caecilians آشنا شوید

سه ردیف طبقه بندی از دوزیستان زنده وجود دارد. دو تا از اینها، آنورا (قورباغه ها و وزغ ها) و کوداتا (سالامندرها و نیوت ها) آشنا هستند. بسیاری از ما با آنها در دریاچه های محلی خود و در کتاب های کودکان مواجه می شویم.

مرتبه سوم، Gymnophiona، متشکل از caecilians است. بسیاری از ما در پیاده روی در پارک، سسیلین را نمی بینیم. حتی بیشتر هرپتولوژیست های حرفه ای با آن برخورد نکرده اند.

کلمن شیهی، رئیس مجموعه هرپتولوژی در موزه تاریخ طبیعی فلوریدا، می‌گوید: «آنها کمترین درک و مطالعه‌شده‌ترین دوزیستان هستند. من در سرتاسر دنیا کار میدانی انجام داده‌ام و هرگز در محدوده بومی‌اش ندیده‌ام. اطلاعات زیادی در مورد کیسیلیان‌ها به طور کلی وجود ندارد، عمدتاً به این دلیل که آنها بسیار مخفیانه هستند و یافتن آنها سخت است.

بیش از 200 گونه سسیلیان در مناطق گرمسیری آفریقا، آسیا، آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی یافت می شود. بسیاری از آنها حیوانات زمینی هستند که در برگها زندگی می کنند یا در زیر زمین حفر می کنند. حدود 15 سیسیلی در آمریکای جنوبی، از جمله گونه هایی که من صید کردم، آبزی هستند.

سسیلین تا حدودی شبیه یک طناب ضخیم است. طناب بسیار لزج. وقتی سسیلین را به داخل آکواریوم بردم، گرفتن آن تقریبا غیرممکن بود.

کیسیلین ها بدون اندام هستند و دید محدودی دارند و دارای شاخک بین چشم و سوراخ بینی هستند که به عنوان اندام حسی عمل می کند. شیهی می گوید: «فقط سسیلیان ها این اندام را دارند.

گونه سسیلین که اکنون در فلوریدا یافت می شود، جوان زنده به دنیا می آورد. شیهی می‌گوید: «به نظر می‌رسد برخی از سسیل‌ها از مادر مراقبت زیادی می‌کنند.

این مراقبت مادرانه نیز حداقل با معیارهای انسانی کمی عجیب است. برخی از نوزادان سسیل با دندان های شیری مخصوص مادر خود را می خراشند و ترشحات روغنی روی پوست او را می خورند. گونه های دیگر سسیلیان ها به نوزادان خود با ترشحات شیری تغذیه می کنند که در کلواکا آنها ترشح و مصرف می شود.

از آنجایی که یافتن آنها در طبیعت دشوار است، هنوز چیزهای زیادی درباره سسیلیان ناشناخته وجود دارد. شیهی می گوید: «برخی از گونه ها تنها از یک نمونه شناخته شده اند. ما برخی از جنبه های اساسی زیست شناسی آنها را نمی دانیم، زیرا ما با حجم نمونه های کوچک محدود شده ایم.

خب حداقل تا الان این به این دلیل است که اکنون گونه‌ای از سسیلیان در کانال‌های میامی یافت می‌شود و به نظر می‌رسد که در حال رشد هستند.

Beddom’s Caecilian (Ichthyophis beddomei)، بومی جنوب هند است. © Girish Gowda / iNaturalist

یک دوزیست غیرمنتظره

در محافل حفاظتی، فلوریدا جنوبی به خاطر مجموعه ای به ظاهر بی پایان از گونه های غیر بومی و مهاجم شناخته شده است. ترکیب آب و هوای گرم، واردات زیاد و بسیاری از حیوانات خانگی عجیب و غریب، طوفانی عالی برای معرفی گونه های جدید ایجاد می کند.

پیتون های برمه ای به خاطر جمعیت ویرانگر پستانداران در اورگلیدز شهرت خاصی به دست آورده اند. در پارکی در فلوریدا جنوبی قدم بزنید و می‌توانید طوطی‌های مختلفی را ببینید که در بالای سرشان پرواز می‌کنند، اردک‌های مصری که در برکه‌ها شنا می‌کنند و حتی میمون‌هایی که از میان درختان می‌پرند.

گونه‌های عجیب و غریب زیر آب می‌توانند حتی شگفت‌انگیزتر باشند. گربه ماهی های متحرکی وجود دارند که به طور مستند در پارکینگ ها به دنبال کرم ها هستند. من کله مار، دلقک ماهی و باس طاووس صید کرده ام.

مردی که ماهی بزرگی در دست دارد
نویسنده با باس طاووس گرفتار در کانال های میامی. © متیو ال. میلر

کلمن شیهی پتانسیل منفی برای گونه های غیربومی در فلوریدا را می داند. با این حال، کیسیلین او را غافلگیر کرد. او می‌گوید: «فکر نمی‌کنم یافتن هیچ گونه‌ای در اینجا شگفت‌انگیزتر از سیسیلیان‌ها باشد.

در سال 2019، یک تیم نمونه‌برداری از خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده، یک کیسیلین را در کانالی در میامی شکار کرد. خدمه نمونه را برای شیهی فرستادند که آن را به عنوان یک سیسیلین ریو کائوکا شناسایی کرد.

شیهی می‌گوید: «من فکر می‌کردم بعید است که او تنها کسی باشد.

در شبکه های اجتماعی نگاه کردم و دیدم که برخی از ماهیگیران از جمله دوست من زیسکو آپازا آنها را گرفته اند. شیهی سفری به کانال های میامی ترتیب داد تا حضور این دوزیست غیرمنتظره را ارزیابی کند.

او می‌گوید: «فکر کردم بیایید تله‌هایی بچینیم و ببینیم چه چیزی پیدا می‌کنیم.

در ابتدا چیز زیادی پیدا نکردند. به عنوان دوزیستان، کیسیلین ها باید به طور دوره ای برای هوا بیرون بیایند. شیهی به این معنی بود که آنها را در کم عمق پیدا می کنند. اما معلوم شد تله‌هایی که در آنجا گذاشته شده خالی هستند.

سپس تیم تله های پر شده با وینر را در عمیق ترین قسمت کانال قرار می دهد. در حالی که شیهی در حال ساختن یک تله بود، به سختی توانست آن را بکشد. او می‌گوید: «فکر می‌کردم تله گذاشته شده است. از از دست دادن آن ناامید شدم.

کیسیلی ها از کانالی در میامی بیرون کشیده شدند. © بن گونزالس / iNaturalist

اما او توانست تله را بکشد، اما همچنان سنگین بود. او اکنون متقاعد شده بود که آن را با پوشش گیاهی آبزی پوشانده است.

شیهی می‌گوید: «وقتی تله را به بالا کشیدم، هیچ پوشش گیاهی روی آن نبود. تله تا لبه پر از سسیلیان بود.

بسته به دیدگاه شما، نوعی سوخت کابوس است. یا، اگر شما یک تبخال شناس هستید، می تواند احساسات متناقضی را ایجاد کند.

شیهی می گوید: «البته، یافتن گونه جدید غیربومی هرگز خوب نیست. “اما یک جذابیت نیز وجود دارد. واقعاً غیرعادی است. اگر این گونه در اینجا و در دسترس باشد، و تنها چیزی که ما برای دریافت نمونه نیاز داریم مجوز ماهیگیری در آب شیرین است، می توانیم چیزهای زیادی در مورد آنها یاد بگیریم.”

شیهی نویسنده اصلی گزارشی بود که تأسیس سیسیلین ریو کائوکا در فلوریدا را اعلام کرد. اما هنوز سوالاتی بیش از پاسخ در مورد معنای آن وجود دارد.

سسیلین مکزیکی (درموفیس مکزیکانوس). © مارکو زوزایا / iNaturalist

Caecilians در فلوریدا

چگونه سسیلین ها در کانال های میامی قرار گرفتند؟ هیچ پاسخ قطعی وجود ندارد. آنها در تجارت حیوانات خانگی هستند و بسیاری از جمعیت های حیوانات که اکنون در فلوریدا در حال پرسه زدن هستند، از نسل حیوانات خانگی رها شده یا فرار شده اند.

شیهی می‌گوید: «Caecilians هرگز یک حیوان خانگی معمولی نبوده‌اند. “من سناریوهایی را می بینم که در آن شخصی حیوانات خانگی خود را بیرون می گذارد.”

برای شیهی و دیگران، سؤالات بزرگ‌تری پیرامون تأثیراتی که این سسیل‌ها دارند، وجود دارد. در حال حاضر آنها حتی توزیع کامل Caecilians را نمی دانند. آنها قطعا در برخی از کانال های میامی تاسیس شده اند.

شیهی می‌گوید: «ظن من این است که آنها برای مدت طولانی در آن کانال‌های میامی بوده‌اند. اگر آنها قبلاً در اورگلیدز بودند تعجب نمی‌کردم. اما ممکن است نباشند. ممکن است فقط در کانال‌های خاصی پیدا شوند.»

سیسیلیا بوتگر (Siphonops paulensis)، بومی برزیل. © تیاگو آلوز / iNaturalist

به نظر می رسد که سسیلیان های ریوکائوکا خوردن مردار مهره داران مانند ماهی مرده را ترجیح می دهند. شیهی می گوید: «به نظر نمی رسد آنها ماهی های زنده را اذیت کنند. به محض اینکه ماهی می میرد، روی لاشه است.

هنوز مشخص نیست که این دوزیست غیربومی چه تأثیری بر محیط زیست داشته باشد. شیهی می گوید: «ما نمی دانیم. ما نمی دانیم که آیا آنها در حال خوردن گونه های بومی هستند یا گونه های بومی آنها را می خورند. ما نمی دانیم که آیا آنها با سایر دوزیستان رقابت می کنند.

شیهی به مستندسازی ظهور و گسترش معرفی‌های جدید غیربومی ادامه می‌دهد. در عین حال، او فرصتی را با کیسیلی ها می بیند. او می گوید: «آنها حیوانات عجیبی هستند و ما چیز زیادی در مورد آنها نمی دانیم. ما اکنون این شانس را داریم که چیزهای بیشتری یاد بگیریم.”


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا