آیا می دانستید که جرثقیل های سندهیل پرهای خود را رنگ می کنند؟

جرثقیل های شنی پرنده های دیدنی هستند، چه یک جفت در حال نمایش در یک مزرعه باشند و چه صدها هزار پرنده. خارج از کور بینایی در نبراسکا.
جرثقیل ها قطعاً مردم را خوشحال می کنند: بزرگ و زیبا، با صدایی لرزان که برای من صدای وحشی است.
اما آیا می دانستید که جرثقیل های شنی در واقع هر بهار پرهای خود را رنگ می کنند؟
بله، آنها یک رنگ قهوه ای زنگ زده به پرهای خاکستری خود اضافه می کنند. آنها این کار را، همانطور که وبلاگ بیولوژی حیاط خلوت آن را توصیف می کند، با “پاک کردن گل غنی از آهن در سینه و پرهای پشت خود در طول فصل تولید مثل” انجام می دهند.
مانند بسیاری از پرندگان، جرثقیل های شنی دیرتر در بهار پوست اندازی می کنند و پرهای زنگ زده را می ریزند.
همکار من کریس هلزرمدیر علوم و مدیریت حفاظت از طبیعت نبراسکا، اخیراً در حین کار میدانی با جرثقیل فوت شده مواجه شده است. کریس، طبیعت شناس ابدی، از این فرصت استفاده کرد و از پرهای جرثقیل از نزدیک عکس گرفت.
پرهای زنگ زده در عکس به وضوح مشخص است. توجه داشته باشید که به نظر نمی رسد که شیر آب حمام گلی داشته باشد. پرها نقاشی شده به نظر می رسند. اگر این عکس را بدون توضیح ببینید، احتمالاً فکر می کنید که قهوه ای رنگ “طبیعی” پرها است.
در واقع، گزارشهای طبیعتشناسان اولیه اروپایی به اشتباه این پرنده را «جرثقیل قهوهای کوچک» توصیف میکنند.

چرا رنگ؟
هلزر در پستی در شبکه های اجتماعی این عادت جالب جرثقیل را منعکس کرد:
چرا این کارو میکنند؟ برای استتار؟ برای مد؟ بهعنوان بیانیهای که اگر بتوانیم آن را تفسیر کنیم، رازهایی را که هنوز در مورد گونههای پرنده درک نشدهاند، باز میکند؟
نمی دانم.
با این حال، من دیده ام که جرثقیل ها این رنگ آمیزی پر را انجام می دهند و تماشای آن بسیار جالب بود.
آنها در ماه مارس در تالاب تازه ایجاد شده Platte River Prairie Wetland توسط The Nature Conservancy در نبراسکا بودند. فکر میکردم دارند غذا میخورند تا اینکه متوجه شدم گاز میگیرند و سپس پر میکنند (پرهایشان را پر میکنند).
بعداً، پس از رفتن آنها، از میان مرداب عبور کردم و دیدم که رسوبات آهن زیادی در شنها وجود دارد که در عمقی قرار داشتند که بالا و پایین رفتن دورهای آب زیرزمینی باعث زنگ زدن آهن میشد.
تنها جاهایی که جرثقیل ها زمین را آشفته کرده اند، محل تجمع این رسوبات است. پرهایشان را با آهن زنگ زده آغشته کرده بودند. خیلی باحاله

بسیاری توضیحاتی ارائه کرده اند، اما پاسخ قطعی وجود ندارد.
حیاط خلوت بیولوژی اشاره می کند که D. O. Hyde در سال 1968 فرض کرد که جرثقیل ها پرهای خود را “به عنوان یک تمایل عمدی برای تغییر رنگ پرهای مرتبط با عمل جفت گیری یا سعادت زناشویی” رنگ می کنند.
مقاله منتشر شده در طبیعت شناس از فلوریدا (1975) اشاره کرد که جرثقیل هایی با دسترسی به گل غنی از آهن، پرهای خود را در خارج از فصل تولید مثل رنگ می کنند و ایده “سعادت عروسی” را زیر سوال می برند. نویسنده، استفان ای.
اندیشیدن در مورد پرنده ای که به اعتقاد من یکی از جذاب ترین گونه ها در آمریکای شمالی باقی مانده است، عادتی جذاب است.

مهاجرت بزرگ ملل
شب دیگر که با پسرم و دوستان محلهام بسکتبال خیابانی بازی میکردم، ناگهان پاسی را رها کردم و توجهم را به آسمان معطوف کردم. در حال حاضر پسرم عادت کرده است که من بازی را قطع کنم تا به صدای پرندگان گوش دهم.
بالای سرشان، تریل عمیقی فضا را پر کرده بود: جرثقیل های کوهستانی شنی. در اوایل بهار، عبور دستههای کوچکی از این پرندگان از خانه من در Boise، آیداهو، غیرعادی نیست. اما این مسیر اصلی مهاجرت نیست.
در پرواز مرکزی به سمت شرق، بیش از 500000 جرثقیل – بیش از 80 درصد جمعیت آنها – در اواخر فوریه تا اوایل آوریل جمع می شوند. در امتداد رودخانه پلاته در نبراسکا.
چرا شیرهای شنی در رودخانه پلات جمع شوند؟
این منطقه از نبراسکا شرایط عالی را برای جرثقیل هایی که در حال مهاجرت طولانی مدت هستند را ارائه می دهد. برخی از جرثقیل ها تا شمال آلاسکا و سیبری لانه می کنند، بنابراین برای انجام این سفر به کالری زیادی نیاز دارند. آنها برای استراحت و افزایش وزن به نبراسکا می روند.

پرندگان ذرت ضایعاتی زیادی را در مزارع کشاورزی و همچنین بی مهرگان کوچک در مرداب های نزدیک رودخانه پیدا می کنند. جرثقیل می تواند 20 درصد به وزن خود در دو یا سه هفته در منطقه اضافه کند.
در شب جرثقیل ها به سمت رودخانه پلات حرکت می کنند. همه چیز جرثقیل ها برای زنده ماندن در شب را ارائه می دهد. پلات پهن و کم عمق است و به پرندگان اجازه می دهد در آب بمانند و از شکارچیانی مانند کایوت ها دوری کنند. هر روز صبح جرثقیل ها از رودخانه به مزارع پرواز می کنند، تماس های سرزده آنها پژواک در هوا
همانطور که هلزر در کتاب خود اشاره می کند وبلاگ اکولوژیست دشتبرای کسانی از ما که در رودخانه مرکزی پلاته در نبراسکا زندگی و کار می کنیم، پرندگانی که فرا رسیدن بهار را نشان می دهند بسیار بزرگتر از رابین ها هستند.

جرثقیل های شنی پرتعدادترین گونه های جرثقیل در جهان هستند. مطابق با بررسی پرندگان پرورش دهنده آمریکای شمالی، تیاز اواسط دهه 1960 به دلیل احیای تالاب ها و فراوانی مواد غذایی در زمین های کشاورزی، جمعیت آنها با نرخ سالانه پنج درصد در سال افزایش یافته است. (جدا شده، زیرجمعیت های غیر مهاجر در می سی سی پی، فلوریدا و کوبا چندان خوب عمل نمی کنند و در حال افول هستند).
هر زمان که درصد زیادی از یک گونه در یک مکان کوچک جمع می شود، ممکن است خطراتی از جمله از دست دادن زیستگاه، بیماری یا سایر تهدیدها وجود داشته باشد.
حفظ زیستگاه ساحلی و آب کافی در امتداد پلات و دور نگه داشتن گونه های مهاجم از کریدور رودخانه برای سلامت مستمر جمعیت جرثقیل حیاتی خواهد بود.
اما داستان جرثقیل شنی یک داستان موفقیت در حفاظت از حیات وحش است و دیدن این پرندگان در نبراسکا یکی از بزرگترین مناظر طبیعی جهان است. اما حتی اگر یک شیر آب را مشاهده کردید، با دقت نگاه کنید. چه رنگ هایی می بینید؟




